SANATÇI METNİ/ARTIST STATEMENT

Farklı malzemeler ile klasik bir sanat eğitiminin ardından 2019 itibariyle seramik ve illüstrasyon çalışmalarına ağırlık veren A. Ceren Asmaz, modern çağın insanı olgusu üzerine imgeler ve sahneler yaratırken malzeme fark etmeksizin, yüzey değerlendirmeleri yapmaktadır. Durumları, kendi gerçeklik algısını doğru kabul etmenin özgürlüğü ile bir çerçeveye sığdırma hedefindeki sanatçı; bunu yaparken farklı görsel elemanları birbiri üzerine inşa eder. Zihnindeki diyaloglara cevap niteliğindeki illüstrasyonlar, aslında rasyonel olmayan sorulara uzuv, figüratif bozum ve mekân/mekânsızlık araştırmalarıyla fiziksel ortama taşınmış yaratımlardır. Üretimini zihinsel boşalma aracı olarak kullanırken bir yandan da su yüzüne çıkması gerektiğine inandığı düşünceleriyle yüzleşmektedir. Ceren, modern dünyanın bir paraleli olarak sürekli gelişen, çeşitlenen ve hayatın içinden gelen canlıların yaşadığı devasa bir köy olan ‘Gopitholand’i inşa etmiş, sonrasında bu köyün kraliçe tahtına oturmuştur. Bu köyün sakinleri olan Gopitho lar ise; sanatçının kendini ve insanı anlamlandırmaya çalışırken ortaya çıkardığı, iyi ya da kötüden, doğru ya da yanlıştan bağımsız, içinde yaşanılan toplumun görünür kıldığı bireylerdir. Gopitho’lar içinde yer aldıkları seriye bağlı olarak kimi zaman bir sahneyi tasvir eder, kimi zaman ifadede kifayetsiz kalınan cümleleri imgeler, kimi zaman ise sadece orada var olur ve tanıklık ederler. Genellikle iki boyutlu çalışmalarında olmak üzere Mjora (2007) isimli alter-egosu ile de üretim yapan Ceren, akademik sınırlardan sıkıldığı zamanlarda başka biri gibi üretmeye çalışarak kendi zihin sınırlarını yoklamaktadır.

*********

After receiving a classical art education through various materials, A. Ceren Asmaz began focusing primarily on ceramics and illustration as of 2019. While creating images and scenes around the phenomenon of the modern individual, she explores surface treatments regardless of material. Aiming to frame situations through the freedom of accepting her own perception of reality as valid, the artist builds different visual elements on top of one another. Her illustrations, which function as responses to the dialogues in her mind, are in fact creations that carry irrational questions into the physical realm through limbs, figurative distortions, and investigations of space/non-space. While using production as a means of mental release, she also confronts the thoughts she believes need to come to the surface. Ceren has constructed Gopitholand, a vast village inhabited by living beings that continuously evolve, diversify, and emerge from life itself, as a parallel to the modern world; she later took her place on the queen’s throne of this village. The inhabitants of this village, the Gopithos, are individuals made visible by the society they live in—figures the artist has brought into being while trying to make sense of herself and of humanity, independent of good or bad, right or wrong. Depending on the series they belong to, the Gopithos sometimes depict a scene, sometimes give image-form to sentences that words fail to express, and sometimes simply exist there and bear witness. Ceren also produces works, mostly in her two-dimensional practice, through her alter ego named Mjora (2007). When she feels constrained by academic boundaries, she tests the limits of her own mind by attempting to create as someone else.